seriale

Fargo, sezon 1

 

Fargo, sezon 1. Pomysłodawca: Marc Eastman. Obsada: Martin Freeman, Billy Bob Thornton, Allison Tolman, Colin Hanks, Bob Odenkirk. Stany Zjednoczone 2014 (FX Productions).

 

Ręka do góry kto po obejrzeniu „Fargo” braci Coenów pomyślał sobie: „Ja nie mogę, jaki super byłby z tego serial!”… Czyżby nikt? Cóż, raczej trudno się dziwić – ta gorzko-zabawna historyjka o najbardziej żałosnych przestępcach świata rozgrywająca się gdzieś na granicy wiecznie zasypanych śniegiem Minnesoty i Północnej Dakoty naprawdę nie wydawała się być podatna na rozciągliwość. A do tego zaowocowała niezapomnianymi kreacjami takich aktorów jak William H. Macy, Steve Buscemi, Peter Stormare czy Frances McDormand (która zresztą zgarnęła za swoją rolę Oscara) i trudno było sobie wyobrazić, aby jakaś telewizyjna ekipa podołała przeniesieniu tego wszystkiego na mały ekran. A jednak jakimś cudem się udało…

 

Swój udział w owym cudzie mieli jednak także sami Coenowie, którzy nie tylko pobłogosławili telewizyjny projekt, ale również wzięli udział w pisaniu jego scenariusza (na spółkę z Noah Hawleyem odpowiedzialnym wcześniej za takie seriale jak „Kości” czy „Komisariat Drugi”). Zatrudniono też zespół znakomitych aktorów – zresztą niekoniecznie z typowo telewizyjnego chowu, bo obok świetnego Boba Odenkirka (szemrany prawnik z zaczeską z „Breaking Bad”) oglądamy tu także Martina Freemana (kojarzonego dziś głównie jako tytułowa postać z „Hobbita”), Billy’ego Boba Thorntona („Sling Blade”, „Prosty plan”, „Człowiek, którego nie było”), czy syna Toma Hanksa, Colina („Kwaśnie pomarańcze”, „King Kong”, „W.”). I na szczęście nie kazano im odtwarzać dokładnie tych samych ról, którymi w oryginale zabłysnęli Macy, McDormand i reszta, ale raczej zaproponowano im wykonanie swoistych wariacji na temat tamtych postaci. W efekcie dostajemy tutaj opowieść rozgrywającą się co prawda w podobnych okolicznościach przyrody i z podobnym przestępstwem w tle, ale prowadzącą jednak bohaterów nieco odmiennymi ścieżkami i starającą się pogłębić wszystkie te uroczo karykaturalne postaci, jakie znamy z wersji pełnometrażowej.

 

Przypadkowym zbrodniarzem jest w serialu siwiutki poczciwina Lester Nygaard (Freeman) – facet, którym pomiata nie tylko jego postawny prześladowca z czasów szkolnych, Sam Hess (Kevin O’Grady), ale także gderliwa żonka (Kelly Holden Bashar). „Dzień przemiany” Lestera nadchodzi wraz z przypadkowym spotkaniem przez niego bezwzględnego mordercy do wynajęcia, Lorne’a Malvo (Thornton). Wkrótce potem zarówno Hess, jak i pani Nygaard lądują w trumnach, a Lester musi nauczyć się żyć z wiecznymi wyrzutami sumienia i gorącym oddechem lokalnej policji na szyi. Co prawda mało rozgarnięty szef policji (Odenkirk) uważa, że Lesterowi należy współczuć utraty żony, a nie snuć wobec niego podejrzenia, jednak jego ambitna pracownica (Allison Tolman) jest innego zdania i zadręcza mężczyznę coraz bardziej wnikliwymi pytaniami o okoliczności śmierci obu osób.

 

A to oczywiście dopiero początek złożonej fabuły, jaką snują przed nami twórcy telewizyjnego „Fargo” – w końcu złowieszczy Malvo otrzyma wkrótce kolejne krwawe zadanie, a na trop mordercy Hessa wpadnie dwóch zaciętych łowców głów… No i pojawi się ciekawy wątek policjanta z Minnesoty (granego przez Colina Hanksa), który będzie musiał dokonać wyboru pomiędzy sumiennym wykonywaniem obowiązków służbowych, a spokojnym życiem dla siebie i swojej córki. Wszystko to jest perfekcyjnie zagrane – Freeman i Thornton śmiało mogą zaliczyć swoje role w „Fargo” do najlepszych w karierze – i umieszczone w tak grzecznym, że aż odrealnionym świecie „prostaczków z Minnesoty”, dzięki czemu kolejne ekranowe zbrodnie robią jeszcze większe wrażenie. Jeśli tylko cały sezon utrzyma poziom pierwszych trzech odcinków, kroi się nam jedno z najważniejszych telewizyjnych wydarzeń roku.

 

Kategorie
seriale
Bartek Paszylk

Bartłomiej Paszylk jest autorem przekrojowej książki na temat kina grozy pt. „Leksykon filmowego horroru”, a także anglojęzycznej pozycji dotyczącej horrorów kultowych pt. „The Pleasure and Pain of Cult Horror Films”. Zajmował się również redagowaniem takich antologii grozy, jak: „City 1″, „City 2″ oraz „Najlepsze horrory A.D. 2012″.

Jego artykuły, recenzje i wywiady publikowano w popularnych czasopismach oraz portalach internetowych zarówno w Polsce, jak i zagranicą. Obecnie pełni funkcję redaktora magazynu Grabarz Polski i pisze teksty oraz recenzje dla Dzikiej Bandy, Nowej Fantastyki i Drivera.

Dodaj komentarz