Muzyka

The River & the Thread

 

 

The River & the Thread, Rosanne Cash, Blue Note

 

Córeczka tatusia niebawem skończy sześćdziesiąt lat i z upływem lat nagrywa coraz lepsze płyty. Gdyby nazwisko Rosanne nic wam nie mówiło, to wyjaśniam – jest ona najstarszą córką Johnny Casha. Bez obaw. W jej przypadku nie mamy do czynienia z kimś, kto ogrzewa się w świetle nazwiska wybitnego rodzica. Rosanne od lat, bowiem udowadnia, że jest artystką samodzielną i wszechstronną. Pisze bardzo dobrze oceniane powieści, nagrywa świetne płyty… I tylko w Polsce wciąż znana jest jedynie garstce wielbicieli amerykańskiej muzyki. „The River & the Thread” tej sytuacji nie zmieni. A szkoda – bo to płyta niezwykle piękna.

 

 

Cash nie wymyśla tu prochu. To wciąż country pomieszane z bluesem i folkiem. Jedenaście ponurych pieśni o miłości, stracie i śmierci. W takim „Modern Blue” Cash ociera się o brzmienie Bruce’a Springsteena (tego z końcówki lat 70.), w „Night School” uwodzi słuchacza nocną, mroczną balladą ze smyczkami, ale przede wszystkim cały czas składa hołd korzennej amerykańskiej muzyce. Coś dla siebie znajdą tu i fani tak brzmień z Południa, i wielbiciele klasycznego folku. Miłośnicy bluesa, jak rocka. Taki to cwany album: słuchać tu masę nawiązań i zapożyczeń, ale całość brzmi przy tym niezwykle spójnie.

 

„The River…” przypomina mi odrobinę podróż przez Stany starym rozklekotanym cadillakiem. Za oknem zmieniają się krajobrazy, zmieniają ludzie, a my cały czas gnamy przed siebie w poszukiwaniu… No właśnie – podobnie jak w filmach drogi, w poszukiwaniu szczęścia, celu i wolności. Cóż mogę jeszcze dodać? Może tylko tyle: jeśli wielbicie Johnny Casha i uznajecie go za ostatniego prawdziwego amerykańskiego artystę z ciekawości sprawdźcie jak radzi sobie jego córka.      

Kategorie
Muzyka
Robert Ziębiński

Dziennikarz, pisarz. Studiował dziennikarstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przez ostatnie osiemnaście lat pracował i publikował w takich tytułach jak „Tygodnik Powszechny”, „Gazeta wyborcza”, „Rzeczpospolita”, „Przekrój”, „Newsweek”, „Nowa Fantastyka”. Wydał powieść „Dżentelmen” (2010), krytyczne„13 po 13” (wspólnie z Lechem Kurpiewskim, 2012), pierwszą polską książkę o Stephenie Kingu „Sprzedawca strachu” (2014) „Londyn. Przewodnik Popkulturowy” (2015) i „Wspaniałe życie” (2016) (WAB). Drukował opowiadania m.in. w „Nowej Fantastyce”, w antologiach „17 Szram” (2013), „City 2” (2011).

Dodaj komentarz