Muzyka

Prayer for Peace – gorące bluesowe lato [recenzja]

Ósmy studyjny album North Mississippi Allstars to bluesowa petarda, która umili wam gorące letnie wieczory. I da energetycznego kopniaka na cały rok.

Dowcip polega na tym, że nie trzeba być za wszelką cenę oryginalnym. Czasami po prostu trzeba mieć prosty pomysł na siebie i muzykę, oraz talent do tego, aby prostotę zamienić w atut. Założony w 1996 przez rodzeństwo Dickinsonów (Luther – gitara i wokal; Cody – perkusja, klawisze) zespół North Mississippi Allstars, nigdy nie miał ambicji w przeprowadzaniu bluesowej rewolucji. Za to konsekwentnie z albumu na album grupa rozwijała się, wypracowując własne brzmienie i styl.

Ich muzyka wyrasta z bluesa rodem z delty Mississippi tyle, że podłączonego do pieca napędzanego energią stu demonów. Słychać u nich echa zarówno bluesowej inkarnacji ZZ Top, jak Johnny’ego Wintera. Ale nie tylko. Chwilami słychać, że Lutherowi nieobce są a to zabawy dźwiękami rodem z Rage Against The Machine, a to duszny blues R.L. Burnside’a (na płytce zresztą pojawia się jego kompozycja) . Jak ktoś czuje się zmęczony tą nazwiskową wymienianką – to w skrócie. Jest tu moc, energia i masa gitarowego, błotnistego brudu.

„Prayers for Peace” to na dziś chyba najlepszy krążek grupy. Otwierający płytę, utwór tytułowy utwierdza nas w przekonaniu – jeńców nie będzie. Ten album to erupcja czystej bluesowej energii. Rodzeństwo wspierają tu znakomici goście – począwszy od basisty Oteila Burbridge’a (ex Allman Brothers Band, Death & Company),  Dominica Davisa na wokalizach Sharisse Norman kończąc.

Tak oto powstała płyta idealna na gorące lato – duszna, ale też i przepełniona południową blues-rockową energią. I znakomicie pod nią czyta się powieści Charlesa Williamsa.

Prayer for Peace, North Mississippi Allstars, Sony Legacy. Ocena: 95%

Kategorie
Muzyka
Robert Ziębiński

Dziennikarz, pisarz. Studiował dziennikarstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przez ostatnie osiemnaście lat pracował i publikował w takich tytułach jak „Tygodnik Powszechny”, „Gazeta wyborcza”, „Rzeczpospolita”, „Przekrój”, „Newsweek”, „Nowa Fantastyka”. Wydał powieść „Dżentelmen” (2010), krytyczne„13 po 13” (wspólnie z Lechem Kurpiewskim, 2012), pierwszą polską książkę o Stephenie Kingu „Sprzedawca strachu” (2014) „Londyn. Przewodnik Popkulturowy” (2015) i „Wspaniałe życie” (2016) (WAB). Drukował opowiadania m.in. w „Nowej Fantastyce”, w antologiach „17 Szram” (2013), „City 2” (2011).

Dodaj komentarz