Muzyka

Bawię się świetnie

Bawię się świetnie, Ania Dąbrowska, Jazzboy Records

Mamy z Anią Dąbrowską zupełnie inne podejście do zabawy. A przynajmniej do takie wniosku doszedłem po wysłuchaniu jej najnowszego, piątego albumu. Porzućcie wszelką nadzieję, ci którzy spodziewają się zgodnie z tytułem optymistycznej płyty i porywających do tańca rytmów. Tym razem Dąbrowska zabiera nas na zabawę, ale raczej w piekle wypełnionym smutkiem, życiowymi rozterkami i zagubieniem. Szybkie tempa tu nie uświadczycie. Piosenki snują się powoli a głos Ani brzmi tu niezwykle matowo i przygnębiająco.

Zniknęły także retro ozdobniki, odnośniki do muzyki z lat 60. Nie ma już soulu i ciepłych klawiszy i wokalnych ozdobników. Teraz Ania brzmi bardziej jak Anna – dorosła, dojrzała i smutna kobieta, która rezygnuje z zabawy. Nie wiem czy takie były jej intencje, ale myślę, że jej nowe oblicze zaskoczy dawnych fanów. A czy na plus? I tu pojawia się mała wątpliwość. Czy aby Ania nie przedobrzyła z tą dojrzałością? Fakt, teksty są dopracowane, aranżacje chłodne, ale intrygujące, tyle że w pewnym momencie ten nowy chłód i dojrzałość zlewa się w jedną całość. Czepiam się może trochę na wyrost – słuchałem tej płyty w dość niesprzyjających warunkach, bo na laptopie – ale jej jednostajne tempo może zirytować niektórych dawnych wielbicieli wokalistki (acz oczywiście nie musi).

Kategorie
Muzyka
Robert Ziębiński

Dziennikarz, pisarz. Studiował dziennikarstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przez ostatnie osiemnaście lat pracował i publikował w takich tytułach jak „Tygodnik Powszechny”, „Gazeta wyborcza”, „Rzeczpospolita”, „Przekrój”, „Newsweek”, „Nowa Fantastyka”. Wydał powieść „Dżentelmen” (2010), krytyczne„13 po 13” (wspólnie z Lechem Kurpiewskim, 2012), pierwszą polską książkę o Stephenie Kingu „Sprzedawca strachu” (2014) „Londyn. Przewodnik Popkulturowy” (2015) i „Wspaniałe życie” (2016) (WAB). Drukował opowiadania m.in. w „Nowej Fantastyce”, w antologiach „17 Szram” (2013), „City 2” (2011).

Dodaj komentarz