Muzyka

An Omen (EP)

An Omen (EP), How To Destroy Angles, The Null Corporation/Sony Music

Trent Reznor się ożenił. Człowiek, który jako lider Nine Inch Nails śpiewał pieśni o brutalnym seksie, gwałtach i związkach sadomasochistycznych, odnalazł swoją drugą połowę i się wyciszył. NIN zawiesiło działalność, Trent skoncentrował się na produkcji cudzych albumów i dbaniu o ciepło domowego ogniska. To ostatnie poszło mu tak dobrze, iż z małżonką wokalistka Mariqueen Maandig doczekał się dziecka.

W przerwach między komponowaniem muzyki filmowej a zajęciami  prokreacyjnymi (pani Reznor jest w drugiej ciąży) państwo Reznor założyło zespół How to Destroy Angels i zaczęli wspólnie komponować piosenki (wraz z Atticusem Rossem, z którym Reznor pisze filmową muzykę). Dwa lata temu wydali pierwszą EP-kę, teraz powrócili z drugą. „An Omen” otwiera niemal szeptane i demonicznie zmysłowe „Keep It Togehter”. Jeśli lubiliście NIN w wersji wyciszonej, powolnej i mrocznej to pokochacie ten numer. Kolejny „Ice Age”  dość z kolei zaskakuje, brzmi bowiem trochę jak Norah Jones…która łapie bad trip po bardzo mocnym kwasie. Pozostałe cztery utwory nie wpędzają już w taką konsternację, za to w frapujący nastrój i owszem. Mroczne kawałki oparte na pogłosach i elektronicznych plamach dźwiękowych budują napięcie i kończą się zazwyczaj w idealnym momencie – tuż przed wyczekianą kumulacją, co tylko pogłębia dezorientację słuchacza. „An Omen” tylko utwierdza mnie w przekonaniu, że życie rodzinne wychodzi Reznorowi na zdrowie. No i jest przede wszystkim dowodem, że zapowiadany na przyszły rok długogrający album How to Destroy Angels będzie sporym wydarzeniem. Przynajmniej dla tych którzy lubią duszną, smutną i budzącą niepokój muzykę.

 

Kategorie
Muzyka
Robert Ziębiński

Dziennikarz, pisarz. Studiował dziennikarstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przez ostatnie osiemnaście lat pracował i publikował w takich tytułach jak „Tygodnik Powszechny”, „Gazeta wyborcza”, „Rzeczpospolita”, „Przekrój”, „Newsweek”, „Nowa Fantastyka”. Wydał powieść „Dżentelmen” (2010), krytyczne„13 po 13” (wspólnie z Lechem Kurpiewskim, 2012), pierwszą polską książkę o Stephenie Kingu „Sprzedawca strachu” (2014) „Londyn. Przewodnik Popkulturowy” (2015) i „Wspaniałe życie” (2016) (WAB). Drukował opowiadania m.in. w „Nowej Fantastyce”, w antologiach „17 Szram” (2013), „City 2” (2011).

Dodaj komentarz