Applause Theatre Book Publishers
książki

Stephen King Films FAQ

Stephen King Films FAQ, Scott Von Doviak, Applause 2014.

Parę miesięcy temu pojawiła się pierwsza polska książka dotycząca ekranizacji dzieł Stephena Kinga, a teraz możemy porównać ją z najnowszą pozycją na ten temat wydaną w języku angielskim, czyli „Stephen King Films FAQ” autorstwa Scotta Von Doviaka.

Zacznijmy może od największej różnicy pomiędzy tymi dwoma tytułami: podczas gdy autor „Stephena Kinga. Sprzedawcy strachu” wykorzystuje ekranizacje kolejnych książek, aby opowiedzieć nam co nieco o życiu pisarza w różnych okresach życia, Scott Von Doviak zaznacza od razu, że ma zamiar skupiać się na omawianiu samych filmów, a życiorys Kinga pozostawić w spokoju. Różny jest też ton obu książek: lektura tej, którą napisał Robert Ziębiński przypomina wyluzowaną pogawędkę z dobrym (i gadatliwym) kumplem, podczas gdy lektura tomu Von Doviaka to jakby słuchanie bardzo konkretnego, napakowanego datami i nazwiskami wykładu. Na szczęście nie jest to jednak wykład pozbawiony humoru czy ciekawych osobistych zwierzeń autora.

Zresztą już we wstępie autor przyznaje, że nie ma zamiaru na siłę nadawać swojej książce akademickiego ciężaru bo przecież ekranizacje książek Kinga to w przytłaczającej większości pozbawione ambicji horrory klasy B albo i niższej, i budowanie na ich podstawie portretu socjologicznego Ameryki nie miałoby sensu. Zresztą byli tacy, którzy próbowali tego dokonać i – zdaniem Von Doviaka – całkowicie polegli. Mimo jednak, że autor od razu przyznaje, że większość tytułów, jakie będzie za chwilę omawiał nie zasługuje na jakąś głębszą analizę, to wkrótce potem cierpliwie się nad nimi pochyla, poświęcając im nieraz zaskakująco dużo uwagi i miejsca – tyle, że ocenia je przede wszystkim przez pryzmat tekstów Kinga, z jakich powyrastały i stara się odpowiedzieć na odwieczne pytanie: „Czy dobra ekranizacja tekstu literackiego musi mu być wierna?” I jest to dla niego wręcz osobista misja. W końcu sam pokochał Kinga jeszcze przed przeczytaniem choćby jednego napisanego przez niego zdania, w trakcie seansu kubrickowskiego „Lśnienia” – a potem niemniej zaimponował mu literacki oryginał, mimo, że był przecież znacząco różny od tego, co Kubrick pokazał widzom na ekranie; i mimo, że nigdy nie był w stanie pokochać tej ekranizacji sam King.

„Stephen Kings Films FAQ” dzieli się na następujące rozdziały: „Apt Pupil: Precursors and Influences” (o klasycznych horrorach, które w różne sposób kształtowały zarówno wyobraźnię Kinga, jak i wyobraźnię twórców ekranizacji jego dzieł), „1976 to 1983: Becoming a Brand Name” (o najwcześniejszych filmach opartych na pomysłach Kinga, od „Carrie” Briana De Palmy do „Christine” Johna Carpentera), „1984 to 1989: Overdrive” (o pierwszym ekranizacyjnych porażkach z wyreżyserowanym przez Kinga „Maksymalnym przyspieszeniem” na czele), „The 1990s: The Castle Rock Era” (o szalenie nierównym poziomie ekranizacji z lat 90., kiedy to powstały i genialne „Misery” czy „Skazani na Shawshank”, i powszechnie wyśmiewana „Maglownica”), „2000 to Present: The Golden Years” (o rozczarowujących ekranizacjach z ostatnich lat), „Skeleton Crew: Short Subjects” (o krótkometrażówkach – zarówno tych „wypasionych”, wchodzących w skład filmowych antologii „Creepshow” i „Oko kota”, jak i tych, najtańszych, tzw. „Dollar Babies”, w przypadku których King sprzedawał prawa do ekranizacji za symbolicznego dolara), „Creepshows: Miniseries, TV Series, and TV Movies” (o ekranizacjach telewizyjnych, czyli m.in. „Bastionie”, „The Dead Zone”, „Haven” czy najnowszym serialu „Pod kopułą”), „Sometimes They Come Back: Sequels and Remakes” (o kontynuacjach i przeróbkach popularnych ekranizacji, zwykle daleko odbiegających od treści kingowych oryginałów), a wreszcie „Rock Bottom Remainders: Oddities and Ephemera” (o ekranizacjach, których nie udało się nakręcić, a także o parodiach, porażkach i piosenkach, których najlepiej słuchać czytając powieści Kinga). To oczywiście jasny i sensowny podział, dzięki któremu łatwo Wam będzie znaleźć te fragmenty książki, które najbardziej Was interesują i czytać ją niechronologicznie. Choć przyznam się, że ja nie potrafiłem – pierwszy rozdział, mimo, że najmniej „kingowy”, tak mnie wciągnął, że całą resztę też postanowiłem chłonąć po kolei. Poszło aż za szybko.

Oczywiście nie liczcie na to, że zgodzicie się ze wszystkimi opiniami autora – tak przecież nigdy nie jest. Ale jeśli nie martwi Was, że czytacie książkę kolesia, któremu filmowa „Mgła” podobała się bardziej niż znacznie bardziej osławiona ekranizacja „Skazanych na Shawshank”, wierzę, że będziecie się przy lekturze tej książki bawić równie dobrze, jak ja.

[amazon template=add to cart&asin=1480355518]

 

Kategorie
książki
Bartek Paszylk

Bartłomiej Paszylk jest autorem przekrojowej książki na temat kina grozy pt. „Leksykon filmowego horroru”, a także anglojęzycznej pozycji dotyczącej horrorów kultowych pt. „The Pleasure and Pain of Cult Horror Films”. Zajmował się również redagowaniem takich antologii grozy, jak: „City 1″, „City 2″ oraz „Najlepsze horrory A.D. 2012″.

Jego artykuły, recenzje i wywiady publikowano w popularnych czasopismach oraz portalach internetowych zarówno w Polsce, jak i zagranicą. Obecnie pełni funkcję redaktora magazynu Grabarz Polski i pisze teksty oraz recenzje dla Dzikiej Bandy, Nowej Fantastyki i Drivera.

Dodaj komentarz