Pasja i bluźnierstwo, Martin Scorsese
książki

Pasja i bluźnierstwo

Pasja i bluźnierstwo, Martin Scorsese, Znak

Cztery lata temu robiąc sobie w głowie bilans trzydziestolatka, odkryłem że przez całe moje dorosłe życie towarzyszył mi tylko jeden przedmiot. Zmieniało się otoczenie, miasta, kobiety, ludzie a on niczym rzep przyczepiony do ogona trwał ze mną na dobre i na złe. Tym przedmiotem jest książka, konkretnie autobiografia Martina Scorsese „Pasja i bluźnierstwo”. Wydana w Polsce w 1997 roku (od tamtej pory niewznawiana) cienka książeczka, w której twórca „Wściekłego byka” opowiada o sobie i swej największej miłości – kinie.

 

Nie jest to literatura wybitna, nawet trudno nazwać ją literaturą, bo Scorsese oparł ją na wykładach, jakie wygłaszał dla studentów, które ktoś spisał a on ułożył je w całość. A mimo to jest w „Pasji i bluźnierstwie” coś magicznego. Choć Scorsese nie zdradza tu sekretów alkowy, a bardziej niż na życiu osobistym koncentruje się na życiu na planie filmowym, nie sposób się od jego opowieści oderwać.

Być może wynika to z faktu, że u niego kino i codzienność to jedno, i opowiadając o kinie, tak naprawdę opowiada o sobie, tym, kim był i kim się stał. Młodym, zbuntowanym (okres „Ulic nędzy”), dojrzałym i wściekłym na świat (okres „Taksówkarz” – „Król dowcipu”) a wreszcie mężczyzną przechodzącym kryzys twórczy i osobisty (czasy „Przylądka strachu” i „Wieku niewinności”). Oczywiście  „Pasja…” to nie tylko wnikanie przez sztukę w życie Scorsese, ale i niezwykle inspirująca lekcja historii kina i opowieść o tym jak przez ostatnie dekady zmieniło się z sztuki jarmarcznej w tą pisaną przez wielkie „S”.

Znam wiele biografii, ale ta jest jedyną, którą mogę czytać bez końca. Dlaczego? Być może wynika to właśnie z tego, iż nigdy nie była pomyślana, jako biografia. I tak powstała rzecz o niebanalnym życiu, miłości, o którą wciąż trzeba walczyć i śmierci, która zawsze czaić się będzie się za rogiem. Tym bardziej wiarygodna, bo prawdziwa.

 

Kategorie
książki

Dziennikarz, pisarz. Studiował dziennikarstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przez ostatnie osiemnaście lat pracował i publikował w takich tytułach jak „Tygodnik Powszechny”, "Gazeta wyborcza", "Rzeczpospolita", „Przekrój”, „Newsweek”, „Nowa Fantastyka”. Wydał powieść „Dżentelmen” (2010), krytyczne„13 po 13” (wspólnie z Lechem Kurpiewskim, 2012), pierwszą polską książkę o Stephenie Kingu „Sprzedawca strachu” (2014) "Londyn. Przewodnik Popkulturowy" (2015) i "Wspaniałe życie" (2016) (WAB). Drukował opowiadania m.in. w "Nowej Fantastyce", w antologiach „17 Szram” (2013), „City 2” (2011).

Dodaj komentarz