Sonia Draga
książki

O dziewczynce, która połknęła chmurę tak wielką jak wieża Eiffla – absurdalnie o śmierci [recenzja]

 

W swojej drugiej powieści Puertolas potwierdza, że jak mało, kto potrafi łączyć absurdalne poczucie humoru z tematami poważnymi i w gruncie rzeczy – niebywale przygnębiającymi.

 

Providence Dupois jest listonoszem (a nie listonoszką), ma trzydzieści pięć lat i życiową energię, którą mogłaby zasilić małą elektrownię atomową. Pewnego dnia podczas podróży do Maroka przydarzą się jej to, co przydarza się ludziom, kiedy najmniej się tego spodziewają. Atak wyrostka robaczkowego.  Ląduje w szpitalu, a tam po operacji budzi się na sali obok rezolutnej dziewczynki, która pragnie zostać cukierniczką-astronautką. W drodze do spełnienia marzeń przeszkadza jej tylko jedno – choroba. Dziewczynka, bowiem cierpi na mukowiscydozę. Młoda Francuska postanawia jej pomóc i tak zaczyna się dziwaczna opowieść, w której pojawiają się chińscy piraci, Providence uczy się latach i spotyka najpotężniejszego człowieka na ziemi…

Już w „Niezwykłej podróży Fakira…” Puertolas udowodnił, że potrafi konstruować fabułę z elementów pozornie niepasujących do siebie i kompletnie absurdalnych. Tu jest podobnie. Dziwaczne porównania, pomysły (ubrania z sera dla przykładu), językowe żarty (ciekawe czy domyślicie się, kim są modliszki) a wreszcie dialogi oparte na dwuznacznościach (ach ten chłód Mitteranda) – to wszystko tu składa się we wzruszającą opowieść o miłości i utracie. Bo tak naprawdę „O dziewczynce, która połknęła…” to smutna bajka o pewnym człowieku, który nie radzi sobie z utratą bliskiej osoby i snuje najdziwniejsze opowieści, tylko po to, aby oswoić albo trochę oszukać śmierć.

Jak nie lubię narracyjnych twistów, które Puertolas zastosował w finale powieści, tak tu mnie one nie raziły. Może przez to, że „O dziewczynce…” jest niebywale czułą powieścią. Prostą, ale nie prostacką. Nie próbującą manipulować uczuciami odbiorcy, za to subtelnie wprowadzającą w lekką zadumę. Trochę nad kruchością życia, a trochę nad siłą bajek i wyobraźni.

 

Kategorie
książki
Robert Ziębiński

Dziennikarz, pisarz. Studiował dziennikarstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przez ostatnie osiemnaście lat pracował i publikował w takich tytułach jak „Tygodnik Powszechny”, „Gazeta wyborcza”, „Rzeczpospolita”, „Przekrój”, „Newsweek”, „Nowa Fantastyka”. Wydał powieść „Dżentelmen” (2010), krytyczne„13 po 13” (wspólnie z Lechem Kurpiewskim, 2012), pierwszą polską książkę o Stephenie Kingu „Sprzedawca strachu” (2014) „Londyn. Przewodnik Popkulturowy” (2015) i „Wspaniałe życie” (2016) (WAB). Drukował opowiadania m.in. w „Nowej Fantastyce”, w antologiach „17 Szram” (2013), „City 2” (2011).

Dodaj komentarz