książki

Mapa czasu

 

 

Mapa czasu, Felix J. Palma, Sonia Draga.

 

Życie lubi płatać nam psikusy. Otóż dosłownie kilka dni przed tym jak sięgnąłem po „Mapę czasu” z nudów obejrzałem sobie „Podróżnika w czasie”. Stary film fantastyczny z Malcolmem McDowellem, w którym pisarz H.G. Welles, wyrusza w przyszłość by schwytać Kubę Rozpruwacza (który użył przypadkowo wehikułu czasu). Czytam sobie „Mapę czasu” a tu proszę w „Mapie czasu” pojawia się i Welles, i Kuba Rozpruwacz, i wehikuł czasu, i masa komplikacji wynikających z bezmyślnego ingerowania w wydarzenia.

 

 

Czy Palma znał ten film? Na pewno. Może nie tyle film, co powieść na podstawie której powstał. Otóż scenariusz do „Podróżnika w czasie” oparto na powieści „Time After Time” Karla Alexandra (co ciekawe powieść ukazała się po premierze filmu). Jak pogrzebać w internecie, to można odkryć, że nie tylko ja odkryłem podobieństwo między opowieściami. Otóż kilku krytyków literackich zarzuciło hiszpańskiemu pisarzowi plagiat. Tyle że zarzuty te dość łatwo obalić. Wszak jednak opowieść Palmy mimo, podobnej konstrukcji, to powieść o wiele bardziej rozbudowana i skomplikowana.

 

„Mapa…” to nie kolejna, tania fantastyczna powieść dla pryszczatych chłopców, którym marzy się ucieczka w czasie. Felix J. Palma w swojej „Mapie…” z jednej strony składa hołd klasycznej powieści fantastycznej, z drugiej w uroczy i niebywale intrygujący sposób bawią się literaturą wiktoriańską. Oto w Londynie roku pańskiego 1896 otwiera się pewne tajemnicze stowarzyszenie, które umożliwia… podróże w czasie. I tak jeden z bohaterów będzie próbował uratować swoją ukochaną przed śmiercią z rąk Kuby Rozpruwacza, pewna pani wyruszy w przyszłość by wziąć udział wojny z maszynami, a H.G. Wells odkryje…

 

Palma pisząc „Mapę czasu” przede wszystkim nas bawi. Świetną narracją, postaciami, zapętlaniem wątków. Owszem to literatura rozrywkowa – pewnie, że tak. Ale jest to rozrywka na absolutnie najwyższym poziomie. A jak wam „Mapa czasu” przypadnie do gustu to mam dobrą wiadomość… To pierwsza część „wiktoriańskiej trylogii”… Następne się piszą.

 

Kategorie
książki
Robert Ziębiński

Dziennikarz, pisarz. Studiował dziennikarstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przez ostatnie osiemnaście lat pracował i publikował w takich tytułach jak „Tygodnik Powszechny”, „Gazeta wyborcza”, „Rzeczpospolita”, „Przekrój”, „Newsweek”, „Nowa Fantastyka”. Wydał powieść „Dżentelmen” (2010), krytyczne„13 po 13” (wspólnie z Lechem Kurpiewskim, 2012), pierwszą polską książkę o Stephenie Kingu „Sprzedawca strachu” (2014) „Londyn. Przewodnik Popkulturowy” (2015) i „Wspaniałe życie” (2016) (WAB). Drukował opowiadania m.in. w „Nowej Fantastyce”, w antologiach „17 Szram” (2013), „City 2” (2011).

Dodaj komentarz