kino / dvd

Przeboje i podboje

 

To jeden z tych filmów, które mogę oglądać bezustannie. Frears adaptując bestsellerową powieść Nicka Hornbyego stworzył jeden z najlepszych choć i najbardziej gorzkich filmów o miłości i nudzeniu (miłością).

 

 

Na początku była powieść. Bestsellerowa książka Nicka Hornbyego wydana u nas pod tytułem „Wierność w stereo”. I jest to tytuł o wiele celniej oddający tak fabułę, jak i angielski tytuł, niż kinowe „Przeboje i podboje”. Widać jednak nasz dystrybutor miał inne zdanie. Na szczęście dziwaczny polski tytuł filmu (wszak bohater słucha starych piosenek, a jego podboje to głównie porażki) nie psuje radości płynącej z oglądania filmu.

Adaptując powieść Hornby’ego, Frears akcję przeniósł z Londynu do Chicago. To tutaj swój sklep z płytami, o których mało kto słyszał, prowadzi trzydziestokilkuletni Rob Gordon, niedojrzały marzyciel, fan rocka i koleś, którego właśnie porzuciła długoletnia dziewczyna. Jej odejście sprawia, że Rob postanawia robić sobie życiowy bilans związków i stworzyć listę pięciu najboleśniejszych rozstań wszech czasów.

Mimo iż „Przeboje i podboje” uznaje się za komedię romantyczną, w gruncie rzeczy są jej zaprzeczeniem. To przecież tak naprawdę gorzka opowieść o niedojrzałym facecie i o tym, jak bardzo nie chce dojrzeć. Chociaż dorosłość puka do jego drzwi wielokrotnie, on woli ją ignorować, oddając się kolejnym marzeniom (i miłosnym porażkom). Także puenta filmu odstaje od typowych puent komedii romantycznych. Owszem, bohater odnajduje ukochaną, ale nie wynika to z gorącego uczucia, lecz z kompromisu – bo już nie chce im się szukać kogoś innego.

Dlatego też  polski tytuł filmu wydaje się na wskroś idiotyczny. Oryginał znaczy tyle co hi-fi, czyli wysoka wierność dźwięku w sprzęcie audio. A bohaterowie powieści i filmu nie szukają ani przebojów, ani podbojów, tylko na własny sposób próbują dostroić się do najlepszej jakości życia, na jaką ich stać. Jak zresztą każdy z nas.

Kategorie
kino / dvd
Robert Ziębiński

Dziennikarz, pisarz. Studiował dziennikarstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przez ostatnie osiemnaście lat pracował i publikował w takich tytułach jak „Tygodnik Powszechny”, „Gazeta wyborcza”, „Rzeczpospolita”, „Przekrój”, „Newsweek”, „Nowa Fantastyka”. Wydał powieść „Dżentelmen” (2010), krytyczne„13 po 13” (wspólnie z Lechem Kurpiewskim, 2012), pierwszą polską książkę o Stephenie Kingu „Sprzedawca strachu” (2014) „Londyn. Przewodnik Popkulturowy” (2015) i „Wspaniałe życie” (2016) (WAB). Drukował opowiadania m.in. w „Nowej Fantastyce”, w antologiach „17 Szram” (2013), „City 2” (2011).

Dodaj komentarz